Πώς μεταβάλλεται η παραγωγή του χώρου όταν αλλάζουν τα τεχνολογικά μέσα που την καθιστούν εφικτή; Ποιά η σχέση μεταξύ της υλικής και της άυλης πτυχής της αρχιτεκτονικής; Πόσο μακριά είναι σήμερα το σχεδιαστήριο από το εργοτάξιο; Θα μπορούσαμε να επανοικειοποιηθούμε τη σχέση μας με τη χειροτεχνία μέσω των μελλοντικών ψηφιακών εργαλείων;
Από το σκυρόδεμα, τη βιομηχανική τυποποίηση και το μοντέρνο κίνημα έως τον παραμετρικό σχεδιασμό και τις σύγχρονες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, διερευνούμε πώς τα τεχνολογικά εργαλεία, αναδιατάσσουν τη σχέση σχεδιαστηρίου και εργοταξίου και μετασχηματίζουν τις συνθήκες εργασίας. Πώς, από την ουτοπική αρχιτεκτονική απουσία διακόσμου του μοντέρνου κινήματος, φτάνουμε στις φαντασμαγορικές εικόνες που παράγουν για εμάς τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης. Μελετώντας τα υλικά κατασκευής, αλλά και τα σχεδιαστικά εργαλεία που συνδέθηκαν με την εκάστοτε εποχή, εξετάζουμε πότε αυτά λειτουργούν ως μηχανισμοί ελέγχου και κυριαρχίας, και πότε πιθανώς, ως μέσα χειραφέτησης.
Σε αυτό το READING ROOM επιχειρήσαμε να χαρτογραφήσουμε τις μετατοπίσεις στην κατασκευή και το σχεδιασμό ως μηχανισμούς που διαμορφώνουν τόσο τον τρόπο παραγωγής του χώρου όσο και τις σχέσεις εργασίας και εξουσίας. Κεντρικό ερώτημα αποτέλεσε το κατά πόσο τα τεχνολογικά εργαλεία φέρουν εγγεγραμμένες τις κοινωνικοοικονομικές δομές των συστημάτων που τα παράγουν ή αν μπορούν να επανανοηματοδοτηθούν μέσα από αντίρροπες πρακτικές και συλλογικές μορφές οργάνωσης.
S.FerroConcrete as weapon (Architecture from below. An Anthology)
P. F. ArantesProgrammed Design (The Rent of Form: Architecture and Labor in the Digital Age)
M. Carpo AI Tectonics, or the culture wars of building technology
S. E. Doyle Thinking + Making: Digital Craft as Social Project